Afscheid van de redactie van 'Sol iustitiae'

Deze studie is tot stand gekomen in de jaren 1989-1991. De aanleiding was een college aan de Universität Oldenburg in het wintersemester 1988-1989 over de beginnende Nederlandse romantiek. Bij de vergelijking van Friedrich Justus Riedels Theorie der schönen Künste und Wissenschaften met Hieronymus van Alphens bewerking van die tekst kwam Willem Emmery de Perponchers kritiek op Van Alphen aan de orde en zo werd de belangstelling van de auteur voor deze opmerkelijke achttiende-eeuwer gewekt. Allereerst bleek op biografisch terrein het een en ander aan te vullen op wat tot nu toe door de secundaire literatuur was bericht over de Perpechonder. Het spoor van de familie leidde terug naar het middeleeuwse Frankrijk en het Zeeland van de Gouden Eeuw. Het leidde vooruit naar het negentiende-eeuwse Pruisen en eindigde miraculeuzerwijze in Oldenburg, waar een verre nazaat de Gartentor-Apotheke bleek te beheren. Het onderzoek was echter niet in de eerste plaats gericht op Perponchers biografie, maar op zijn literair-theoretische standpunten. Zijn oeuvre bestaat uit ruim 100 gepubliceerde boeken op literair, theologisch, ethisch en pedagogisch gebied. Van 1815-1819 was De Perponcher president-curator van de Universiteit van Utrecht.