Memoires zijn het resultaat van drie lagen. Er is het eigen verleden dat nooit, ook niet door het meest abnormale olifantengeheugen, voor meer dan een fractie kan worden vastgehouden. Er is de herinnering, het drastisch tot een draaglijke en bruikbare omvang gekortwiekte aftreksel van dat verleden dat we meedragen en dat onze identiteit vormt als de onophoudelijk met ons meelopende assistent en reisgezel. En ten slotte is er het in taal omgezette schriftelijke of mondelinge verhaal dat altijd tot een ander is gericht, ook als we zelf die ander zijn. Die herinnering wordt dan een ragout van wat we willen onthouden, kunnen onthouden en moeten onthouden. 'Voordat de voegen kraakten' is het vervolg op Von der Dunks jeugdherinneringen, Terugblik bij strijklicht. Het boek valt in wat achteraf het avonduur van het ancien régime van de professorenuniversiteit zou blijken te zijn.

Pand aan de Kromme Nieuwe Gracht 56 gekraakt

Artikel i.h.k. van de renovatie van het Miquelhuis gelegen aan de Nieuwegracht en bestemd voor buitenlandse gasten van de Universiteit Utrecht