Na ruim een jaar beginnen de Utrechtse sociaal wetenschappers te wennen aan hun kort aangebonden decaan. Willem Koops neemt meestal geen blad voor de mond, maar dat hoort in de wetenschap ook niet, vindt hij. Hij kan zich ergeren aan inconsequent overheidsbeleid, zich opwinden over de bevoordeling van de bèta’s, en genieten van een scherp geformuleerde kritiek. Willem Koops over de woordkeus van Willem Frederik Hermans, de kortzichtigheid van Annette Nijs en de blijmakende droefheid van John Coltrane

In 2005-2006 vond de laatste reorganisatie van de faculteit Sociale Wetenschappen aan de UU plaats. De faculteitsleiding heeft geprobeerd transparantie te paren aan respect, en vooral ook tot vrijwillig vertrek uit te lokken. In deze bundel zijn de nauwkeurig vastgelegde interviews met vertrekkende medewerkers uit de faculteit verzameld, waardoor hun zelfreflecties en kritische inzichten publiek toegankelijk worden en daarmee ook een rol kunnen spelen in de verdere beleidvorming binnen de faculteit

Dit boek is een poging om ernst te maken met de beschrijving van de geschiedenis en de voorgeschiedenis van de Faculteit der Sociale Wetenschappen Utrecht. Het is geschreven in het besef dat er sprake is van een, en niet van de geschiedenis van deze faculteit. De auteurs zijn erin geslaagd een interessant boek samen te stellen, dat een rijke historische context verschaft voor het werk, onderwijs en onderzoek, in de faculteit. Het toont aan dat alle diepgaande discussies uit het verleden niet voor niets waren en maakt duidelijk dat de Faculteit der Sociale Wetenschappen Utrecht vitaal, springlevend en succesvol is en een beloftevolle toekomst heeft. Deze geschiedenis leert, dat wetenschap een eigen dynamiek kent, die niet maakbaar is in de zin van bestuurlijk maakbaar. Faculteiten zijn er om succesvolle, hoogwaardige wetenschapsbeoefening te faciliteren en maximaal uit te baten.

Autobiografie Willem Koops